Ólöf Nordal er búin að kasta fyrstu bombunni inn á landsfund Sjálfstæðisflokksins sem hefst þann 22. október nk. Á Sprengisandi aftekur hún ekki varafromannsframboð að nýju. Með þessari yfirlýsingu 2 mánuðum fyrir landsfund ætlar hún að kanna stuðning og stöðu sína innan flokksins.
Endurvinnsla á stjórnmálamönnum hefur hvergi gefist vel. Ólöf gegndi varaformennsku í flokknum á árunum 2010 til 2013 en hætti þá í stjórnmálum. Hún var svo pínd til að taka að sér embætti innanríkisráðherra eftir að Hanna Birna hrökklaðist frá. Ólöf var þá fársjúk að glíma við erfiðan sjúkdóm og þótti mögrgum það bæði harðneskjulegt af forystu flokksins að biðja hana um þetta og einnig óvarlegt hjá henni sjálfri að takast verkefnið á hendur.
Vitað er að forysta flokksins hefur að undanförnu lagt hart að Ólöfu að gefa kost á sér til varaformanns en hún mun hafa þverneitað því fram að þessu. Með yfirlýsingu á Sprengisandi er hún að opna á umræðu um varaformennskuna og kanna bakland sitt í flokknum.
Flokkurinn er í mikilli krísu út af varafromannsmálinu. Hanna Birna er ennþá varaformaður! Ekki má gleyma því þó hún láti sem minnst fyrir sér fara, af skiljanlegum ástæðum. Hún hefur ekki sagt neitt annað en að hún ætli að halda áfram sem varaformaður. Engar yfirlýsingar hafa birst um annað. Hún er keyrð áfram af helstu stuðningsmönnum sínum sem mega ekki til þess hugsa að missa Hönnu Birnu úr forystunni og þar með ítök sín á toppi flokksins. Þessir stuðningsmenn svífast einsks og hugsa einungis um eigin hag en ekki flokksins. Þannig viðhorf einkenna Hönnu Birnu einnig. Þeir sem “bjuggu Hönnu Birnu til” sem stjórnmálamann eru þeir Björn Bjarnason og Kjartan Gunnarsson. Þeir ætluðu að gera hana að formanni og fjarstýra síðan flokknum gegnum hana. Þessi ráðagerð þeirra fór vissulega út um þúfur en þeir eru þekktir fyrir annað en að gefast upp. Þeir munu leggja ofuráherslu á að Hanna Birna berjist áfram fyrir sæti sínu sem varaformaður. Helstu bandamenna þeirra eru Styrmir Gunnarsson, Hannes Hólmsteinn Gissurarson, Friðrik Friðriksson og Jón Steinar Gunnlaugsson fyrrum dómari.
Ólöfu Nordal hugnast ekki varaformannsslagur. Með yfirlýsingu sinni á Sprengisandi ætlar hún að knýja fram svör frá öðrum varðandi varaformennsku. Það á vitanlega ekki síst um Hönnu Birnu. Ólöf hefur hingað til rúllað átakalaust inn þar sem hún hefur boðið sig fram og var auk þess sótt út í bæ til að gerast ráðherra án þess að eiga sæti á þingi. Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekki unnið þannig áður en gerði þetta í mikilli neyð. Ólöf er alin upp á heimili þangað sem valdið kom átakalaust.
Bjarni Benediktsson veit að hann getur ekki haldið áfram erfiðri baráttu í þinginu og meðal þjóðarinnar með Hönnu Birnu Kristjánsdóttur á varaformannsstóli, pólitískt helsærða og í raun afskrifaða sem stjórnmálamann. Hann veit að krafa er um að kona gegni varaformannsembætti í flokknum. Ólöf hefur neitað þessu af heilsufarsástæðum sem allir hljóta að skilja og ættu að virða. En hvaða aðrar konur hefur Sjálfstæðisflokkurinn upp á að bjóða til varafromanns?
Það er ekki um auðugan garð að gresja. Ragnheiður Ríkharðsdóttir er sú eina í þingliðinu sem hefur hæfileika til að gegna varaformennsku. En hún nýtur ekki trausts formannsins vegna afstöðu hennar til Evrópu og alþjóðamála. Engum heilvita manni gæti dottið í hug að tefla öðrum þingkonum flokksins fram til varaformennsku í Sjálfstæðisflokknum, þ.e. Ragnheiði Elínu Árnadóttur, Unni Brá Konráðsdóttur, Elínu Hirst, Sigríði Andersen eða Valgerði Gunnarsdóttur.
Það er reyndar með ólíkindum hve fátækur Sjálfstæðisflokkurinn er orðinn af frambærilegum þingkonum og öðrum forystukonum.
Vert er að hafa í huga að það er ekkert sem bannar að flokkurinn velji karlkyns varaformann. Annað eins hefur nú gerst á þeim bæ. Enginn skyldi útiloka þann möguleika að ritari flokksins, Guðlaugur Þór Þórðarson, bjóði sig fram til varaformanns og ná kjöri. Hann er duglegasti þingmaður flokksins og sá sem heldur bestu sambandi við hinn almenna flokksmann. Hann hefur í starfi ritara farið víða og haldið fundi í einstökum flokksfélögum, bæði úti á landi og á höfuðborgarsvæðinu. Þegar hann er spurður um varaformannskjör, svarar hann jafnan með óljósum hætti og heldur öllu opnu þannig að mönnum má vera ljóst að hann er tilbúinn í þann slag þegar hann metur aðstæður réttar og hagstæðar sér.
Verði niðurstaðan sú á landsfundi í október, eftir rúma 2 mánuði, að Guðlaugur Þór Þórðarson hljóti kosningu sem varaformaður, þá er víst að ýmsir úr flokkseigendafélaginu munu ærast af reiði. Þarf ekki annað en benda á Björn Bjarnason í því sambandi og vitanlega fjandvin Guðlaugs Þórs, Illuga Gunnarssonar, sem kemur ekki til greina vegna sóðaskaparins kringum Orka Energy málin. Grunur leikur á að skuggaformaður flokksins, Davíð Oddsson, tæki slíkum tíðindum hins vegar glottandi.
Spennandi verður að sjá hvernig hjaðningavígin munu ganga fyrir sig í Sjálfstæðisflokknum næstu 2 mánuði.
