Björn Jón Bragason sagnfræðingur og lögfræðingur skrifar nýstárlegar bækur. Árið 2008 las ég einstaklega vel skrifaða bók hans, HAFSKIP Í SKOTLÍNU. Við lestur þeirrar fróðlegu bókar tók ég til við að endurlesa í Alþingistíðindum þær stóralvarlegu ásakanir sem Ólafur Ragnar Grímsson og Jón Baldvin Hannibalsson báru á forsvarsmenn Hafskips. Jón Baldvin var þá þingamaður og Ólafur Ragnar varaþingmaður sem var svo heppinn að detta inn á þing þegar Guðmundur J. Guðmundsson dvaldi nokkrar vikur á alsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna. Framkoma þeirra tveggja í þinginu haustið 1985 er varðveitt í Alþingistíðindum og hvorugum til vegsauka.
Björn Jón hefur nýverið sent frá sér bók sem heitir BYLTING – og hvað svo? Þá bók var ég rétt í þessu að leggja frá mér fulllesna. Þar rifjar Björn Jón upp sitthvað um meðal annars þá Ólaf Ragnar og Jón Baldvin sem eitt sinn þóttust vera pólitískir samherjar og þeystu um landið undir yfirskriftinni “Á rauðu ljósi” og Bryndís Schram gaf þeim að éta steikta lifur. Enginn man lengur eftir þessu billega sprelli þeirra enda var um að ræða innantómt gjálfur sem skilaði þeim ekki einu sinni fylgi í næstu kosningum.
Ég tel að þessi nýja bók Björns Jóns Bragasonar boði nýbreyttni í skrifum um málefni líðandi stundar. Bókin er nefnilega ekki til hliðar við kjarna málsins. Hún snýst um kjarna málsins.
Þáttur Jón Baldvins hefur orðið tilefni til opinberrar umræðu eftir útkomu bókarinnar enda er þar vikið að snautlegum staðreyndum um verklag hans í víngarði opinberra mála þegar hann bjó vestur í Bandaríkjunum og hagaði sér með þeim hætti að víða var gefinn gaumur að. Jón Baldvin er vitanlega lífsreyndur barnakennari á eftirlaunum. Ekki verður frá honum tekið að hann var snjall og fjölhæfur ræðumaður, orðslyngur og rökfastur og einnig fjölfróður um íslensk og erlend málefni. Hann hefur jafnan farið hratt yfir og með því reynt að dylja heimalningshátt sinn og búraskap.
Vestur í Bandaríkjunum misnotaði barnakennarinn fyrrverandi vitsmuni sína í umróti bandarískra dægurmála með þeim hætti að ekki rúmaðist innan verkahrings þess embættis sem honum hafði þó verið falið á vegum íslensku smáþjóðarinnar.
Jón Baldvin Hannibalsson fer um heiðina þvera þegar aðrir menn feta þjóðveginn. Því verður hann samtíð sinni minnisstæður. Skyldmenni hans eiga að sætta sig við þetta hlutskipti Jóns Baldvins þó heimur veraldlegrar upphefðar sé Jóni Baldvin ekki auðkvaddur áningarstaður eins og dæmalaus uppátæki hans á sendiherraárunum vestra sýna og sanna.
