Jafnvel Morgunblaðið er farið að gera grín að forsætisráðherranum. Þó blaðið hafi hallað sér æ meira að Framsókn í seinni tíð og talið sig sinna hagsmunagæslunni betur fyrir eigendur blaðsins með því að bakka Sigmund og Framsókn upp í allri vitleysunni, þá virðist sem bjánaskapur ráðherra hafi meira að segja gengið fram að Mbl. Um helgina birti blaðið grínteikningu þar sem hann er uppnefndur SIMMI DIMMI. Vitað er að ritstjórar blaðsins leggja sig sérstaklega fram um að velja skopteiknurum blaðsins viðfangsefnin.
Sigmundur sýndi með ótvíræðum hætti fyrir helgina að hann hefur engin tök á starfi sínu og hann er engan veginn til forystu fallinn. Hann lét Kára Stefánsson veiða sig í þá gildru að svara blaðagrein hans sem birtist sl. fimmtudag í Fréttablaðinu og vakti þjóðarathygli. Þar gaf hann ríkisstjórninni algera falleinkunn, eins og reyndar þorri þjóðarinnar gerir og ítrekar mánuð eftir mánuð í skoðanakönnunum. Kári talar um einnota ríkisstjórn og hótar öllu illu verði framlög til Landsspítalans skv. fjárlögum 2016 ekki aukin umtalsvert.
Kári Stefánsson boðar að hann og félagar hans muni safan saman 100.000 undirskriftum íslenskra kjósenda sem væru tilbúnir að heita því að kjósa stjórnarflokkana aldrei aftur. Þeir sem þekkja Kára vita að honum er full alvara með þessu og hann er svo kraftmikill og djarfur að fátt bendir til þess að hann myndi hika við að hrinda hugmynd af þessu tagi í framkvæmd.
Auk þess er Kári stríðnasti maður á Íslandi og hefur mikla ánægju af því að ögra fólki, ekki síst þeim sem eiga að heita hátt settir í þjóðfélaginu. Sigmundur Davíð hefði átt að gera sér þetta ljóst og láta ógert að svara grein forstjórans eins og hann gerið daginn eftir. Greinin einkenndist af jafnvægisleysi þess reiða og særað. Forsætisráðherra hefði átt að hafa vit á að halda sér til hlés. Þess í stað lét hann Kára draga sig fram á völlinn og verða sér til skammar frammi fyrir alþjóð. Kára tókst ætlunarverk sitt fullkomlega. Sigmundur Davíð afhjúpar enn á ný að hann skortir alla yfirvegun til að gegna forystuhlutverki, hann er enginn leiðtogi, hann er sennilega ekkert annað en eilífðarstúdent og ætti helst að snúa að nýju til Oxford og dúlla þar áfram við ritgerð sína nokkur ár til viðbótar. Þar gerir hann alla vega ekkert af sér.
Sigmundur Davíð kom fram eins og maður sem er viti sínu fjær af bræði. Kári er klókur og ósvífinn en Sigmundur hagar sér eins og einfeldningur. Þannig takast menn ekki á við Kára Stefánsson nema til að tapa.
Annars virðist sem ógæfu ríkisstjórnarinnar verði nú allt að vopni. Þeir líta illa út gagnvart bótaþegum sem fá ekki hækkanir á sama tíma og alþingismenn og ráðherrar fá umtalsverðar bætur, málefni RÚV eru í uppnámi og menntamálaráðherra kemur frumvörpum sínum um stofnunina ekki gegnum þingið, enda rúinn trausti, Landsspítalinn er áfram í fjársvelti og er orðinn að átakaefni, sýnt er fram á að ríkisstjórnin hefur lækkað veiðileyfagjöld á sægreifanna um 9 milljarða á kjörtímabilinu á sama tíma og þeir búa við metafkomu. Veiðileyfagjöld eru komin niður í 7 milljarða á ári þegar þau ættu að vera a.m.k. 20 milljarðar ef einhver sanngirni ætti að vera varðandi afgjald af sjávarauðlindinni.
Loks er að nefna að innanríkisráðherra náði að klúðra málefnum albönsku fjölskyldunnar sem send var úr landi að næturþeli með fársjúkt barn. Með stjórnsýlsu sinni bætist Ólöf Nordal í hóp misheppnaðra ráðherra með Hönnu Birnu og Illuga. Það er eins og ríkisstjórnin sé andsetin svo seinheppin og klaufaleg er hún.
Það er einfaldlega þannig að þegar kemur að þeim sem minna mega sín, þá er enga vini að finna innan ríkisstjórnarinnar. Þar eru of margir sem einkennast af hroka yfirstéttarinnar sem hefur alltaf haft allt til alls og skilur ekki þá sem minna mega sín. Smælingjar eiga enga vini í forystu stjórnarflokkanna. Einungis hinir fáu ríku.
RÍKISSTJÓRN SIMMA GRIMMA verður sennilega grafskrift hennar þegar hún fer frá völdum eftir 17 mánuði.
