Of seint að iðrast?

Árni Páll Árnason, formaður Samfylkingarinnar, er kominn fram á hengiflug. Hann starir ofan í hyldýpið, sem gleypir stjórnmálamenn sem enginn hlustar á lengur. Hann skrifar bréf til flokksmanna og viðurkennir að Samfylkingin hafi gert stór mistök undir stjórn Jóhönnu Sigurðardóttur og er þar ekkert ofsagt.

Árni Páll viðurkennir margvísleg mistök Samfylkingarinnar, og þar með sín eigin og flokksfélaga sinna því flokkar gera ekki mistök heldur fólkið sem stendur að þeim og stýrir.

Árni Páll gleymir hins vegar að geta þess að allt síðasta kjörtímabil var hann og aðrir aðstandendur ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur, varaður við þeim mistökum sem hann var að gera. Það var glórulaust hjá honum að taka við frumvarpi, sem Gylfi Magnússon hafði látið semja áður en hann hrökklaðist úr embætti síðsumars 2010. Þetta frumvarp varð það sem við þekkjum sem Árna Páls lögin. Það var samið að forskrift Samtaka fjármálafyrirtækja og gekk svo langt gegn lögbundnum réttindum lántakenda að Hæstiréttur dæmdi lögin andstæð stjórnarskrá. Árni Páll hefur aldrei beðist afsökunar á þeim.

Árni Páll lýsti því í viðtali um helgina að það hafi verið mistök að taka ekki verðtrygginguna úr sambandi eftir hrunið. Já það voru mikil og alvarleg mistök sem heimili og fyrirtæki súpa enn seyðið af. Verðtryggingin er nefnilega vítistól, hannað til að tryggja ítrustu hagsmuni fjármálafyrirtækja og auðkýfinga á kostnað venjulegs fólks, heimila og fyrirtækja í landinu. En þessi mistök voru gerð með galopin augu því ýmsir vöruðu við afleiðingum þess að kippa ekki úr sambandi.

Fyrir skemmstu firrtist Árni Páll við er tveir þingmenn úr hans eigin flokki lögðu fram frumvarp um afnám verðtryggingar. Hann lýsti því yfir með þjósti að þetta væri aldeilis ekki stefna Samfylkingarinnar. Undir með honum tóku þekktustu fulltrúar peningaaflanna í flokknum. Enn og aftur talar formaður Samfylkingarinnar með fjármálakerfinu gegn fólkinu.

Það var margoft reynt að benda fyrrverandi ríkisstjórn og ráðherrum hennar á þau mistök sem verið var að gera t.d. með „skjaldborgina“, Icesave og hagsmunagæslu fyrir fjármálakerfi og kröfuhafa en Árni Páll og Jóhanna hlustuðu ekki. Ásetningurinn var einbeittur.

Það er ekki fyrr en nú, þegar fokið er í flest skjól fyrir bæði flokkinn og formanninn, að menn „viðurkenna“mistök. Skyldi einlægni liggja þar að baki? Ekki ef marka má stefnu formannsins í t.d. verðtryggingarmálum. Það er fáheyrð ósvífni, eða kannski bara dómgreindarleysi, að segja með öðru munnvikinu að það hafi verið mistök að taka ekki verðtrygginguna úr sambandi haustið 2008 og með hinu að það sé stefna Samfylkingarinnar að hér skuli vera verðtrygging á meðan íslensk króna er gjaldmiðillinn. Á fólk svo að treysta mönnum eins og Árna Páli fyrir því að aftengja verðtrygginguna þegar allt fer til fjandans á ný?

Árni Páll viðurkennir mistök og biður um fyrirgefningu. Samfylkingin fær enga fyrirgefningu frá kjósendum fyrr en menn iðrast. Árni Páll þarf að sýna einlæga iðrun á því að hafa einatt út í mistökin, sem hann nú viðurkennir sum. Hann þarf að biðja fólkið í landinu afsökunar á afleiðingunum sem mistök hans og flokksfélaga hans leiddu yfir það. Þá kannski getur orðið fyrirgefning fyrir hann og hans flokk. En það er ekki nóg að Árni Páll einn sýni iðrun. Það eru svo margir Samfylkingarmenn sem hafa tilefni til að iðrast. Kannski er mögulegt að bjarga flokknum en það verður varla undir forystu þeirra sem gerðu fátt annað en mistök á síðasta kjörtímabili og viðurkenndu þau ekki fyrr en pólitíski ferillinn virðist á enda genginn.