Lengi vel hafa Íslendingar verið háðir heitum pottum, en til sanns vegar má færa að heita vatnið geri Ísland byggilegt. En núna eru köldu pottarnir farnir að lokka æ fleiri landsmenn ofan í skjálfandi njóðinn. Líklega er þetta okkur öllum mjög hollt, sumsé svona; skellið ykkur í heita pottinn þangað til líkaminn er búinn að taka úr sér streitu dagsins, en þaðan liggur leiðin í gufuna sem hitar skrokkinn upp að þessu líka hæfilega marki áður en strunsað er út og ofan í kuldann. Best er að fara aftur á bak, setjast niður og skella bakinu ofan í með ákveðni og einbeitni. Þetta er vont í þrjár sekúndur, mesta lagi fimm, en svo fer líkamskerfið að streitast á móti kólnuninni og þá kemur sælan, unaðstilfinningin. Fínt er að vera ofan í um þriggja mínútna skeið, stíga svo upp, rölta í grennd í mínútu og skella sér svo aftur ofan í sem nemur hálfri annarri mínútu, en þá kemur sviðinn, títuprjónsáhrifin sem eru einstök - og svo er að skella sér aftur inn í gufuna og finna sogæðakerfið taka almennilega til starfa. Og viti menn; það verða allir háðir þessu ...
Nú er það potturinn kaldi
Fleiri fréttir
Nýjast