Nú er það potturinn kaldi

Lengi vel hafa Íslendingar verið háðir heitum pottum, en til sanns vegar má færa að heita vatnið geri Ísland byggilegt. En núna eru köldu pottarnir farnir að lokka æ fleiri landsmenn ofan í skjálfandi njóðinn. Líklega er þetta okkur öllum mjög hollt, sumsé svona; skellið ykkur í heita pottinn þangað til líkaminn er búinn að taka úr sér streitu dagsins, en þaðan liggur leiðin í gufuna sem hitar skrokkinn upp að þessu líka hæfilega marki áður en strunsað er út og ofan í kuldann. Best er að fara aftur á bak, setjast niður og skella bakinu ofan í með ákveðni og einbeitni. Þetta er vont í þrjár sekúndur, mesta lagi fimm, en svo fer líkamskerfið að streitast á móti kólnuninni og þá kemur sælan, unaðstilfinningin. Fínt er að vera ofan í um þriggja mínútna skeið, stíga svo upp, rölta í grennd í mínútu og skella sér svo aftur ofan í sem nemur hálfri annarri mínútu, en þá kemur sviðinn, títuprjónsáhrifin sem eru einstök - og svo er að skella sér aftur inn í gufuna og finna sogæðakerfið taka almennilega til starfa. Og viti menn; það verða allir háðir þessu ...