Hvers vegna eru líkamshár kvenna svona mikið tilfinningamál?
Ég hitti mjög skemmtilega og áhugaverða hæfileikakonu í sundi um daginn. Hún tjáði mér að henni væri skapi næst að hætta að raka af sér hár á fótleggum og önnur líkamshár. Hún hafði nefnilega orðið vitni að spjalli karla í heita pottinum. ,,Þeir sátu þarna alsælir með sig, kafloðnir með bumburnar úr í loftið og vissu allt best. Þeir taka svo mikið pláss og efast ekkert um eigið ágæti og hafa svörin við öllu,“ sagði konan.
Og við ræddum um það að við konur erum hins vegar alltaf að efast um okkur. Við erum aldrei nógu flottar, klárar… = aldrei nóg. Heldur of eða van… eitthvað.
,,Mig langar bara að hætta að taka þátt í þessu og hætta að raka af mér líkamshárin. Láta þetta bara vaxa, taka mitt pláss og láta allt gossa, eins og kallarnir í pottinum,“ sagði hún.
Hvað er þetta með líkamshár kvenna? Af hverju eru þau svona mikið mál? Sjálfri finnst mér minn maður með hár út um allt alveg æðislegur. Og vil bara meira af honum á allann hátt. Hann má stækka, breikka og verða loðnari og mér finnst það bara frábært. Sjálfri finnst mér ljótt að sjá hár undir höndum kvenna og loðna fótleggi. Og ,,bikiniröndina“ þarf líka að passa. En hvers vegna er þetta svona? Ekki hef ég svör við því, þetta liggur djúpt í menningu okkar og hugmyndum um hvað er kynferðislega aðlaðandi.
Í búningsklefanum komumst við að þeirri niðurstöðu að mestu máli skiptir að hafa þetta bara eins og hver vill. Hver og ein þarf að velja fyrir sig. Spakmælið ,,Sjálfur leið þú sjálfan þig“ á hér vel við. (Eða ,,Sjálf leið þú sjálfa þig.“ Af hverju er allt í karlkyni?)
Hins vegar leiddi þetta loðna spjall okkar í búningsklefanum að umræðu um stöðu kynjanna almennt. Og það er með ólíkindum að hlutfall kynjanna í íslenskum ljósvakamiðlum er 20% á meðan hlutfall karla sem tjá sig í útvarpi og sjónvarpi á Íslandi er 80%
Að hugsa sér 80/20!
Lengi vel var hlutfallið 70/30 þ.e. karlar höfðu orðið 70% tímans i íslensku útvarpi og sjónvarpi og konur 30% Ég beið eftir því að hlutfallið myndi breytast en grunaði ekki að það myndi breytast á verri veg. Þróunin er í öfuga átt. Reyndar kom í ljós að fjölmiðlakonur tala meira við aðrar konur því þá fer hlutfallið upp 33%
Og góðu tíðindin eru þau að á sjónvarpsstöðinni Hringbraut höldum við nákvæmt kynjabókhald og tökum okkur á ef hlutfall kynjanna er ójafnt í þáttum okkar. Það kom mér því á óvart nýlega þegar herramaður hafði samband og skammaði mig fyrir að hafa 3 konur í þættinum ,,Fólk með Sirrý“ en engan karl. (Reyndar var líka rætt við karlkynslækni í innskoti í lok þáttar). En ég bendi honum á að konur eru ekki of fyrirferðamiklar í fjölmiðlum. Það hallar verulega á konur skv. nýjustu rannsókn: 20-80.
Loðnar eða rakaðar þá eigum við að taka okkar pláss í pottinum, hafa jafn hátt og karlar og vera bara lukkulegar með okkur.
Kær kveðja,
Sirrý
