Á morgun eru liðnar þrjár vikur frá því nýtt bankaráð tók til starfa í Landsbankanum. Fimm komu nýir inn í sjö manna stjórn. Undanfarin misseri hefur hver skandallinn rekið annan í rekstri bankans og ráðstöfun eigna hans. Verður það að teljast vægast sagt óheppilegt í ljósi þess að bankinn er eign íslenskra skattgreiðenda.
Eftir að í ljós kom að stjórnendur bankans höfðu, líkast til fyrir aulaskap, valdið eigendum bankans milljarða tjóni með því að selja hlut bankans í Borgun á spottprís í lokuðu ferli til hóps fjárfesta, sem fyrir fór Haukur Oddsson, forstjóri Borgunar, sem áður starfaði náið með Steinþóri Pálssyni, núverandi bankastjóra Landsbankans, og Tryggva Pálssyni, fyrrverandi bankaráðsformanni Landsbankans, hjá Íslandsbanka þegar allir þrír störfuðu þar. Einar Sveinsson, föðurbróðir fjármálaráðherra, sem var í hópi Borgunarmanna, sat í stjórn Íslandsbanka á sama tíma og fyrrnefndir menn störfuðu þar.
Samt var það ekki fyrr en hávær krafa um að stjórnendur Landsbankans yrðu látnir víkja vegna málsins ómaði úti í samfélaginu og úr ræðustóli Alþingis að fjármálaráðherra og Bankasýsla ríkisins rumskuðu og áttuðu sig á alvöru málsins. Ráðherrann kallaði eftir endurreisn trausts á bankanum og Bankasýslan gerði kröfu um að skipt yrði um stjórnendur bankans.
Fimm bankaráðsmenn kusu frekar að láta af störfum en að ganga í það verk að segja upp bankastjóranum og öðrum helstu stjórnendum sem ábyrgð bera á þeim axarsköftum og óþrifaverkum sem framin hafa verið í nafni bankans á unanförnum árum og finna nýja menn til að breyta starfsháttum í bankanum. Það var gott að þessir fimm hættu. Þeir voru hluti af vandamálinu og ekki líklegir til að leysa það.
Ætla verður að þeir tveir bankaráðsmenn sem kusu að starfa áfram hafi verið sammála Bankasýslunni um að breytinga er þörf í bankanum. Sama gildir um nýtt fólk í bankaráðinu.
Nú eru liðnar þrjár vikur og ekkert fréttist af mannabreytingum í efstu lögum Landsbankans. Það er mikill misskilningur hjá nýju bankaráði ef það telur að innáskipting í stjórnarherberginu endurreisi traust á Landsbanka Íslands. Bankinn er illa laskaður, svo illa að Bankasýslan hefur lýst því yfir að ekkert verði af sölu á hlut ríkisins í honum á þessu ári eins og ráð er gert fyrir í fjárlögum ársins.
Nú bíðum við eftir því að bankaráð Landsbankans taki á stjórnendavanda bankans. Tilkynning um starfslok Steinþórs Pálssonar og nokkurra annarra helstu stjórnenda bankans hlýtur að vera að vænta á næstu dögum. Það ekki eftir neinu að bíða og engan tíma má missa ef takast á að endurreisa traust á Landsbankanum, sem er líkast til verðmætasta eign íslenska ríkisins. Seta í bankaráði er ekki, og á ekki að vera, bitlingur fyrir þæga flokksmenn ríkisstjórnarflokkanna hverju sinni. Bankaráðsmenn bera mikla ábyrgð og skyldur gagnvart íslensku þjóðinni. Þeir verða að vera færir um að taka erfiðar ákvarðanir á borð við þær að losa bankann við óhæfa stjórnendur sem hafa valdið honum illbætanlegu orðsporstjóni, svo ekki sé minnst á milljarðatjónið sem axarsköft þeirra hafa valdið eigendum bankans.
