Í grein í Economist var nýlega fjallað um þær breytingar sem eru að eiga sér stað hvað varðar vinnutímann undir yfirskriftinni: “Níu til fimm er aftur komið í tísku”.
Stjórnendur sem státa sig af því árið 2015 að vera að drukkna í verkefnum, vinna lengi,taka verkefni með sér heim, eru með of þétta dagskrá, komast ekki frí vegna anna eða segja að það sé brjálað að gera, þurfa nú að fara að monta sig af einhverju öðru. Það er nefnilega komið úr tísku að vinna mikið og lengi nema í undantekningartilfellum.
Enda ekki vanþörf á hér á landi þar sem framleiðni og þjóðarframleiðsla á hverja klukkustund er um 20% minni en í helstu nágrannalöndum Íslands samkvæmt niðurstöðum skýrslu alþjóðlega ráðgjafarfyrirtækisins McKinsey & Company um Ísland. Framleiðni í vinnunni er hér á mörgum sviðum minni en í sólríkum löndum Suður-Evrópu.
Háa landsframleiðslu Íslands á hvern íbúa má að miklu leyti rekja til meiri atvinnuþátttöku og lengri vinnutíma en þekkist í flestum öðrum ríkjum heimsins samkvæmt skýrslunni. Leiða má líkum að því að léleg tímastjórnun hafi mikið að segja og leiði til þessarar afleitu frammistöðu okkar íslendinga í framleiðni.
Stjórnendur verða sem sagt að fara að gorta sig af öðru en mikilli vinnu og pappírshaugum í kringum sig. Þeir sem eru að senda tölvupóst meðan þeir eru á hlaupabrettinu og gorta sig af því að byrja að vinna klukkan fjögur á morgnana, svara tölvupóstum þó að “out of office” meldingin segi að þeir séu í fríi og láta vita að það sé hægt að ná í þá hvenær sem er uppskera yfirleitt litla aðdáun í dag. Þetta eru einfaldlega úrelt vinnubrögð. Þessi stjórnandi er bara illa skipulagður, kann ekki að forgangsraða og veit ekki hvað það er mikilvægt að hlaða batteríin í frítímanum. Fyrr eða síðar brennur hann út og fær engar góðar og gagnlegar hugmyndir lengur.
Meira vinnur vit en strit er íslenska útgáfan á “work smarter, not harder”
Fyrirtæki sem vilja vera í fremstu röð þurfa að forðast alls konar tímafrek átök sem sóa tíma fólks og bæta engu við virði vörunnar eða þjónustunnar sem verið er að veita. Fyrirtækin þurfa að vera “lean and mean”, lækka kostnað,forgangsraða verkefnum, halda skýrum fókus og gera það sem gera þarf á færri vinnustundum….. og gera þannig starfsfólkinu kleyft að eiga sinn frítíma í friði og komast heim á réttum tíma. Það eru því góðar fréttir fyrir fjölskyldurnar að níu til fimm er aftur komið í tísku.
Í fyrrnefndri grein í Economist (“ The return of nine to five”)er ekki aðeins gert lítið úr yfirgengilegri vinni heldur er einnig gert grín að því yfirgengilega líkamsræktarátaki sem sumt fólk er gera útaf líkamann sinn með.
Því er spáð að það verði álíka fáranlegt að vinna lengi og að ofþjálfa líkamann. Nú þegar er 10 kílómetra skokk og hálfmaraþon orðið vinsælla en fullt maraþon. Skemmtiskokk og léttur hlaupahringur í hverfinu með góðum félögum verður æ vinsælli. Sundið og hefðbundna leikfimin mun taka við af æfingum sem eru að gera útaf við liðamót og vöðva sem munu halda bæklunarlæknum uppteknum næstu áratugina
