Sæt kettlingamyndbönd, uppskriftir af hollum kökum, ráð við að þrífa bakaraofn og annað smálegt fær mikla athygli á samfélagsmiðlunum. Þegar fólk setur inn á Facebook ráð um eitthvað afmarkað, hagnýtt og hversdagslegt tekur fjöldinn við sér. En mín reynsla er sú að þegar maður tjáir sig um eitthvað stærra, huglægt, mikilvægt og margslungið þá annað hvort eru viðbrögðin lítil eða fólk fer af stað með hástemmndar yfirlýsingar, oft án þess að lesa allan textann eða lesa skoðanaskiptin sem á undan koma. Það er bara rokið til með yfirlýsingar og upphrópanir. Oft er um svo mikinn misskilning að ræða að það er augljóst að fólk les ekki almennilega það sem fram kemur. Og þá er yfirleitt betra heima setið en af stað farið. Betra að halda sig bara við sætu kettlingamyndböndin og húsráðin.
Ég er ekki að tala gegn samfélagsmiðlum. Facebook er til dæmis í miklu uppáhaldi hjá mér. Það eykur samskipti og minnir fólk á hvert annað. Facebook hefur óteljandi kosti en það er ekki miðill til að ræða mikilvægu málin. Umræður passa ekki inn í kommentakerfi. Það kemur yfirleitt aldrei neitt af viti út úr slíkum skylmingum. Dæmi: ,,Allt er ömurlegt, fólk er fífl, þingmenn eru allir hálfvitar og vinna ekkert…“
En hvar fer umræðan þá fram? Umræða tekur tíma og oft gera yfirmenn fjölmiðla kröfu um stutta, snarpa og hraða umræðu. Ég sat fund á útvarpsstöð þar sem menn voru í alvöru að ræða það að 7 mínútna viðtöl væru of löng, það þyrfti því að brjóta þau upp með lagi. Skipta 7 mínútna spjalli í tvennt og hleypa dægurlagi að á milli. Mín reynsla er sú að ef viðtalið er lélegt eru 7 mínútur lengi að líða en ef umræða er áhugaverð þarf lengri tíma.
Og það er einmitt það sem ég hef heyrt marga segja um sjónvarpsstöðina Hringbraut, að þar sé gefinn tími til að ræða málin. Fólk má anda í þáttum, það liggur ekki svo lífið á að allt sé keyrt áfram og þar með keyrt í kaf. Þetta finnst mér gaman að heyra. Ég trúi því að við séum á ákveðnum tímamótum. Fólk vill fá andrými, næði og tíma til að tala, hugsa, anda.
Þetta sést t.d. á því hvað ,,litabylgjan“ hefur slegið í gegn í heiminum. Íslenskar konur taka litabókum fagnandi og sögðu t.d. í þættinum mínum ,,Lífsins list“ á Hringbraut að þær njóti þess að slaka á án þess að vera ,,on line“ tölvu- og tæknivæddar með áreiti úr öllum áttum. Bara að sitja og lita, anda og hugsa. Núvitundaráhuginn er hluti af þessu. Að vera í núinu er okkur nauðsynlegt. Við þurfum tíma til að anda, tala saman, ræða málin.
Og samfélagsmiðlarnir eru fínir til að kasta kveðju á fólk en umræðan fer fram á öðrum vettvangi. Ég vil t.d. lesa greinar í blöðum (ekki bara stutt ,,komment“), hlusta á umræðu í útvarpi sem er lengri og dýpri en rúmast á 7 mínútum og fylgjast með málefnalegri umræðu í sjónvarpi. Þess vegna er svo gaman að vera hluti af sjónvarpsstöðinni Hringbraut. Ég vona að Hringbraut verði líka með útvarpsstöð einn daginn. Og ég vona að Hringbraut.is haldi áfram að vera án kommentakerfis. Við þurfum nefnilega ekki meira af upphrópunum, ásökunum og misskilningi í hástöfum.
Við þurfum frekar að anda inn, anda út, lita, anda, tala saman.
Kær kveðja,
Sirrý
