Ég á tvo uppáhalds pistlahöfunda og ég hlakka alltaf til að lesa pistla þeirra í Fréttablaðinu á mánudögum og laugardögum. Takk Guðmundur Andri Thorsson og Sif Sigmarsdóttir fyrir alla frábæru pistlana. En í dag verð ég að mótmæla því sem mín uppáhalds Sif skrifar. Hún skrifar að það myndi spara fjársveltu heilbrigðiskerfi ef það væri kaffi í staðin fyrir messuvín í kirkjum, fjör og félagsskapur í staðin fyrir rykmettaða þögn. Hún vill heyra þar tónlist, hlátur, skvaldur og slúður. - Og ég, sem er ekki einu sinni fermd, verð að benda henni á að það er einmitt þetta sem einkennir þær kirkjur sem ég þekki.
Kirkjurnar sem hafa skipt mig miklu máli í gegum árin eru Neskirkja, Dómkirkjan, Hallgrímskirkja, Fríkirkjan, Bústaðakirkja, kirkjan í Hólahverfi í Breiðholti, kirkjan að Reynivöllum í Kjós og kaþólska kirkjan.
Í kirkjum hef ég fengið kaffi bara afþví ég átti leið hjá, horft á myndlistarsýningar, ég hef fengið félagsskap og fræðslu á mömmumorgnum, sótt mér fræðslu og þroska á 12 spora fundum, hlustað á tónlist af öllu tagi, horft á leiksýningar, kynnst foreldrum unglinganna í hverfinu, borðað kökur og spjallað við tónlistarkennara og fylgst með tónlistaruppeldi, ég hef farið í veislur í safnaðarheimilum, sjálf hef ég nokkrum sinnum haldið fyrirlestra fyrir stóra hópa kvenna þar, námskeið um hollan mat eru haldin í kirkjum, æðruleysismessur bæta líf margra, hádegismatur fyrir fólk sem vill félagsskap er reglulega í boði í kirkjum. Fyrirbænastundir eru haldnar þar sem fólk kemur saman, tengir jákvæða orku sína og hugsanir og biður fyrir þeim sem það elskar og hefur áhyggjur af. Og ég er viss um að jóga og bingó, sem Sif óskar eftir, er líka í boði í einhverjum kirkjum. Markaðir með notuð föt og annar skiptimarkaður hefur farið fram í sumum kirkjum. Eldri borgarar eiga víða aðgang að fjölbreyttu félagslífi í kirkjum.
Hér hef ég bara nefnt það fyrsta sem mér dettur í hug af því sem fram fer í kirkjum, fyrir utan hið hefðbundna trúarstarf. Sif skrifar ,,Um land allt standa tómar kirkjur sem reknar eru fyrir fé úr pyngjum skattgreiðenda. Væri ekki nær að fara að fordæmi breskra heimilislækna og breyta þeim einfaldlega í félagsmiðstöðvar fyrir fólkið í hverfunum?\" Elsku Sif það er einmitt það sem gert er hér á Íslandi í dag.
Í pistlinum stendur: ,,Rannsóknir sýna að einmanaleiki eykur á líkamlega kvilla hjá þeim sem eldri eru.\" Já og því er svo gott að félagsskapur í kirkjum er meðal þess sem stendur fólki til boða. Það þarf hins vegar að kynna þetta betur. Því allt of margir eru einmana heima hjá sér eða dettur ekkert í hug nema fara daglega í Kringluna til að rekast á fólk.”
Kær kveðja,
Sirrý
