Þór­ólfur segir óréttlátt að útgerðir fái afslátt vegna skekkju: „Fái elli­líf­eyris­þegar of­­greiddan líf­eyri er um­­­svifa­­laust gerð krafa um endur­­­greiðslu“

Þór­ólfur Matthías­son, hag­fræði­prófessor við Há­skóla Ís­lands, skrifar um kaup Síldar­vinnslunnar á sjávar­út­vegs­fyrir­tækinu Vísi í Grinda­vík í Frétta­blaðinu í dag. Hann spyr þar af hverju sjávar­út­vegs­fyrir­tækin græði á skekkju í veiði­gjöldum á meðan ör­yrkjar og elli­líf­eyris­þegar þurfi að endur­greiða allar um­fram greiðslur.

„Í grein í Frétta­blaðinu 15.7. 2022 benti ég á þá stað­­reynd að miklu skeikar á niður­­­stöðum árs­­reiknings Vísis hf. annars vegar og sölu­verð­­mætis fyrir­­­tækisins hins vegar. Jafn­­framt leiddi ég líkum að því að þessi skekkja hafi orðið til vegna þess að fyrir­­­tækið hafi fengið veru­­legan af­­slátt af veiði­­gjöldum (les: styrk úr ríkis­­sjóði) árið 2013. Af­­slátt sem það hefði ekki fengið hefði verið meira sam­ræmi milli raun­veru­­leikans og þeirrar myndar sem dregin er upp af af­komu og stöðu fé­lagsins í árs­­reikningi,“ skrifar Þór­ólfur.

Lögum sam­­kvæmt eru reikningarnir endur­­­skoðaðir. Endur­­­skoð­endurnir gefa plagginu eftir­­farandi heil­brigðis­vott­orð:

„Samkvæmt efnahagsreikningi var eigið fé félagsins neikvætt um EUR 12,8 milljónir og tap ársins nam EUR 1,07 milljónum. ... Stjórnendur félagsins telja að rekstur félagsins standi undir skuldbindingum þess og það sé því rekstrarhæft.“

„Annar tveggja endur­­­skoðenda Vísis hf. les mér síðan pistilinn í Frétta­blaðinu 21.7. 2022. Í fyrsta lagi sé laga- og reglu­um­hverfi árs­­reikninga­­gerðar og endur­­­skoðunar svo traust að það sé ekki á færi hag­­fræði­­prófessora að bera brigður þar á. Í öðru lagi sé munurinn á sölu­verði fyrir­­­tækisins Vísir hf. annars vegar og verð­­mætis eigin­fjár þess hins vegar til­­kominn fyrir þá sök að ó­­heimilt sé að færa verð­­mæti ó­­efnis­­legra réttinda (e. Intangi­ble assets) til bókar. Í þriðja lagi telur hann að greiðsla val­­kvæðra skatta­­styrkja úr ríkis­­sjóði á borð við af­­slátt af veiði­­gjöldum á grund­velli gallaðrar mælingar á af­komu sé full­kom­­lega eðli­­leg,“ skrifar Þór­ólfur.

Elli­líf­eyris­þegar og út­­gerðir

Hann af­greiðir síðan síðasta at­riðið fyrst.

„Fái elli­líf­eyris­þegar of­­greiddan líf­eyri á grund­velli skakkra upp­­­lýsinga er um­­­svifa­­laust gerð krafa um endur­­­greiðslu. Ríkis­­sjóður telur sér ó­­heimilt að láta fyrri á­­kvörðun standa sé hægt að rök­­styðja lækkun fram­lags. Í til­­­felli lækkunar veiði­­gjalds­­greiðslu Vísis var á­­kvörðun byggð á gölluðum upp­­­lýsingum. Gallann þekkja allir sem reynt hafa að lesa árs­­reikning út­­gerðar­­fyrir­­­tækis. Sjávar­­út­vegs­ráðu­neytið hefur öll gögn í höndum sem nauð­­syn­­leg eru til að leið­rétta niður­­­stöðu árs­­reiknings þannig að hún endur­­­spegli raun­veru­­leikann. Því skyldi stöndugt sjávar­­út­vegs­­fyrir­­­tæki hafa aðra stöðu gagn­vart ríkis­­sjóði sem styrk­veitanda en elli­líf­eyris­þeginn? Jafn­ræðis­reglan gefur skýra vís­bendingu um að endur­­­skoðandinn þurfi að endur­­­skoða af­­stöðu sína hvað þetta at­riði varðar,“ heldur Þór­ólfur á­fram.

Hægt er að lesa grein hans í heild sinni á Frétta­blaðinu hér.

Fleiri fréttir