Sagnfræðingurinn Stefán Pálsson minnist Alfreðs Þorsteinssonar í einlægri færslu á Facebook en Alfreð verður borinn til grafar síðar í dag. Í færslunni rekur Stefán feril Alfreðs en hann var formaður knattspyrnufélagsins Fram í tvígang og var aðeins 21 árs gamall þegar hann tók við formennsku í knattspyrnudeildinni. „Hann er einn af mikilvægustu einstaklingunum í sögu Knattspyrnufélagsins Fram,“ segir Stefán.
Stefán minnist þess þegar Alfreð tók fyrst við formennsku árið 1972 en fjórtán árum áður hafði afi Stefáns fengið Gunnar Thoroddsen borgarstjóra til að lofa félagssvæði í Kringlumýrinni en það hafi tekið mörg ár og óvissa var um framtíð knattspyrnufélagsins sem þá var með höfuðstöðvar í Skipholti. „Undir stjórn Alfreðs var Skipholtið yfirgefið og vellir og félagsaðstaða byggð upp á nýja staðnum,“ segir Stefán.
„Árið 1989 varð Alfreð formaður á ný og nú í fimm ár. Frá því á áttunda áratugnum höfðu Framarar talið það forgangsverkefni að eignast íþróttahús, en hvorki gekk né rak í samskiptum við fyrst ríki og síðar borg. Alfreð sneri aftur gagngert til að ljúka íþróttahússmálinu og lét af störfum þegar því hafði verið siglt í höfn,“ segir Stefán.
Allir myndu græða á flutningi Fram
Hann bætir við að mögulega hefði íþróttasaga Reykjavíkur hefði þróast með öðrum hætti ef ekki væri fyrir framlag Alfreðs og vísar þar til flutnings Fram í Grafarvog. „Alfreð var mestur hvatamaður innan Fram til þess að félagið yrði flutt upp eftir. Að öðrum kosti myndi spretta upp nýtt félag í Grafarvoginum sem yrði félagslega veikt í fyrstu og tæki mörg ár eða áratugi að byggja upp. Með því að flytja öflugt en aðþrengt félag í nýja hverfið myndu allir græða.“
Þó hafi skoðun Alfreðs ekki notið stuðnings meirihlutans innan Fram og segir Stefán að sökin liggi frekar hjá borginni. „Á þessum árum var uppbyggingu íþróttamannvirkja háttað þannig að til var langur listi yfir framkvæmdaröð verkefna. Sá listi virtist klappaður í stein og borgin var ekki til í að lofa neinum forgangi fyrir nýtt íþróttasvæði. Framarar sáu jafnvel fram á verri aðstöðu og mun lengri bið eftir úrbótum á nýja staðnum en þeim gamla.“
Margt farið öðruvísi ef Alfreð fengi að ráða
„Alfreð reyndi að róa mannskapinn og benda á að slíkt yrði aldrei raunin þegar á hólminn væri komið. Borgin hlyti að setja uppbyggingu íþróttasvæðanna í Grafarvogi í forgang óháð öllum framkvæmdalistum. Það var líklega hárrétt mat, en þótt Alfreð vissi hvernig kaupin gerðust á eyrinni í borgarmálunum voru aðrir í félaginu ekki eins sjóaðir,“ segir Stefán en bætir við að það hafi ekki verið skrýtið að menn væru efins um að fara í Grafarvoginn þar börn úr úthverfunum streymdu enn inn í félagið og ekkert benti til þess að það myndi hætta.
Stefán segir að lokum að ungmennafélagið Fjölnir hafi náð að skjóta rótum í Grafarvoginum og þar með hafi umræða um flutning annarra félaga í hverfið hætt. „Margt hefði þó farið öðruvísi ef brjóstvit Alfreðs hefði fengið að ráða för í þessu.“
Færslu Stefáns í heild sinni má sjá hér fyrir neðan:
