Sig­rún virt að vettugi í þrí­gang á bráða­mót­tökunni með fár­veika dóttur sína: „Mér finnst hún vera að deyja í hönd­un­um á mér“

Sig­rún Sigurðar­dóttir segist hafa verið hvað eftir annað virt að vettugi þegar hún fór með dóttur sína þrisvar á tíu dögum á bráða­mót­töku Land­spítalans. Þetta kemur fram í löngu við­tali við Sig­rúnu í Morgun­blaðinu í dag.

Sig­rún grunaði að dóttir sín, sem er ný­bökuð móðir, væri með heila­himnu­bólgu.

„Það er nátt­úru­­lega eng­inn sem kem­ur að sinna henni og mér finnst hún vera að deyja í hönd­un­um á mér, hún er svo mikið veik. Það end­ar með því að ég brest í grát og heimta að það komi lækn­ir – þá ger­ist eitt­hvað. Þá koma lækn­ir og hjúkr­un­ar­­fræðing­ur og hún er sett í her­bergi þar sem er fylgst með lífs­­mörk­um. Ef hún hefði verið ein þarna, þá hefði ekk­ert verið gert,“ seg­ir Sig­rún í Morgun­blaðinu um aðra heim­sókn þeirra.

Veikindi dóttur hennar byrjuðu 26. maí sl. með upp­­­köstum og miklum höfuð­­verk. Hinn 30. maí var síðan farið með hana á bráða­­mót­tökuna en þá var hún með svo mikinn höfuð­­verk að hún kastaði í­trekað upp segir Sig­rún.

Eigin­maður Sig­rúnar spurði um for­gang er þau mættu á bráða­mót­tökuna þar sem dóttir þeirra væri mikið veik með tveggja mánað gamalt barn á brjósti. Því var neitað og fór hún aftur heim fár­veik þar sem hún treysti sér ekki að bíða klukku­tímum saman á bráða­mót­tökunni. Hún ætti að hringja í sjúkra­bíl ef hún versnaði.

Á­stand dótturinnar versnar síðan og 2. Júní hringir Sig­rún í sjúkra­bíl er hún lá í gólfinu ælandi og maðurinn hennar i á­falli. Þá kom sjúkra­bíll með engum börum.

Bendir Sig­rún á að fjóra hafi þurft til að styðja hana út í bílinn því hún hafi varla getað gengið og kastað upp alla leið út í bílinn.
„Ég upp­­lifði eins og það væri verið að gera lítið úr því að það væri verið að hringja í sjúkra­bíl en ég hefði aldrei gert það nema af því hún var það veik,“ segir Sig­rún.

Hún segir við lækninn á bráða­mót­tökunni að hún haldi að dóttir sín sé með heila­himnu­bólgu.

„Svo er henni ekkert sinnt. Við hjúkrum henni á meðan hún kastar upp og það kemur enginn hjúkrunar­­fræðingur að hjálpa henni. Því þeir hafa greini­­lega ekki tíma til þess,“ segir Sig­rún.

Hún er send aftur heim og þurfa þær mæðgur að koma í þriðja sinn áður en hún fær grun­semdir sínar loksins stað­festar. Hægt er að lesa um raunir þeirra mæðgna í Morgun­blaðinu í dag hér.