„Stjórnmálafólk sem flækist ítrekað í hneykslismál en snýr sig alltaf út úr þeim aftur er gjarnan kennt við Teflon. Boris Johnson, fráfarandi forsætisráðherra Bretlands, er þvert á móti tyggjóklessa.“
Þetta segir Sif Sigmarsdóttir í pistli í Fréttablaðinu. Hún segir að Johnson hafi hangið á veggjum Downing strætis og hlaðið á sig ryki og skít.
„Frá árinu 2019 hefur hann hangið klístraður á gylltu veggfóðri Downingstrætis (sem hann greiddi fyrir með ólöglegu fjárframlagi stuðningsmanns flokksins) og hlaðið á sig ryki og skít. Sem forsætisráðherra hristi Boris ekki af sér skandalana heldur urðu þeir hluti af honum. „Boris er Boris,“ sagði fólk, yppti öxlum og hló. Það var þó einn blettur sem breskur almenningur gat að endingu ekki litið framhjá.“
„Við upphaf kórónaveirufaraldursins drógu bresk stjórnvöld á langinn að setja sóttvarnareglur. Segir sagan að þar hafi leikið hlutverk ráðgjöf frá teymi atferlishagfræðinga á vegum stjórnvalda sem spáðu því að almenningur hefði ekki úthald í langvarandi sóttvarnaaðgerðir og því væri best að fresta sem lengst álagningu hafta. Ályktunin reyndist hins vegar röng. Í faraldrinum færði almenningur fús fórnir og sætti sig við fordæmalausar kvaðir til lengri tíma svo að hámarka mætti velferð fjöldans.“
„Veröldin stendur á ný frammi fyrir þrengingum. Verðbólga og almenn lífskjaraskerðing blasir víða við. Halldór Benjamín Þorbergsson, framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins, sagði í nýlegu viðtali á Hringbraut að ekki þýddi að fara í miklar launahækkanir þegar verðbólga riði röftum. Verkefni vinnumarkaðarins væri að „stíga eitt skref aftur á bak til þess að geta tekið tvö eða þrjú skref fram á við.“
„Sú krafa er nú uppi að almennir launþegar taki umrætt „skref aftur á bak“. Biðji starfsstétt um kjarabót er óskin túlkuð sem viljaleysi þess hóps til að leggja sitt af mörkum til heilla samfélaginu.“
„Í kórónaveirufaraldrinum varð Boris Johnson gjarnan að orði að „við stæðum öll í þessu saman“. Almenningur trúði því. Þótt fjöldi hneyksla hefði loðað við Boris alla forsætisráðherratíð hans höfðu þau engin áhrif á stöðu hans. En daginn sem ljóst varð að þær miklu fórnir sem einstaklingar um land allt höfðu fært á tímum Covid voru ekki ástundaðar á æðstu stöðum missti Boris umboð sitt. Viðbrögð við kórónaveirufaraldrinum sýna að ekki er ástæða til að vanmeta vilja almennings til að leggjast á eitt og fórna tímabundnum hagsmunum fyrir langtímamarkmið. Skyndilegur embættismissir Boris Johnson kennir okkur hins vegar að árangur næst ekki nema „við stöndum öll í þessu saman“.
Hægt er að lesa greinina hér.
