Sigmundur Ernir Rúnarsson, ritstjóri Fréttablaðsins, segir nýútkomna skýrslu Ríkisendurskoðunar um sölu á hlut ríkisins í Íslandsbanka áfellisdóm um sleifarlag, vankunnáttu og spillingu í boði hins opinbera sem þarfnist frekari rannsóknar við. Ljóst sé að Sjálfstæðisflokkurinn kunni ekki að selja banka.
„Skýrslan er athyglisverð fyrir tvennar sakir, annars vegar hvað hún gengur hart og óhikað fram í gagnrýni sinni á söluna og allan aðdraganda hennar, þar á meðal leka innan bankans sjálfs, og hins vegar sýnir skýrslan að það var beinlínis rangt af fjármálaráðuneytinu að fela Ríkisendurskoðun að rýna í þessa umdeildu sölu, enda hefur hún ekki nógu ríkt umboð til að grandskoða gauraganginn. Í reynd má lesa það víða út úr 72 síðum skýrslunnar og þá ekki síður á milli línanna að forkólfar Ríkisendurskoðunar eru beinlínis hissa á að þeir hafi fengið verkefnið í hendur," skrifar Sigmundur Ernir í leiðara Fréttablaðsins í dag.
"Skýrsla Ríkisendurskoðunar staðfestir að meira og minna allt brást í þessu efni, þar á meðal ráðherrann og ráðuneyti hans, að minnsta kosti tvær nefndir þingsins, að ekki sé minnst á Bankasýslu ríkisins sem hafði ekki einu sinni þekkingu til að fara þá leið við söluna sem hún valdi, hvað þá meira. „Fjármála- og efnahagsráðuneyti mátti vera ljóst að hjá Bankasýslu ríkisins störfuðu einungis þrír starfsmenn með enga reynslu af sölu ríkiseigna með tilboðsfyrirkomulagi og takmarkað svigrúm til almennrar upplýsingagjafar,“ segir orðrétt í skýrslunni. Heyr á endemi, “ skrifar Sigmundur. Allt þetta hafi verið gert með blessun ríkjandi stjórnvalda sem viðurkenni, ýmist með semingi eða sæmilega fortakslaust, að salan hafi verið klúðursleg. „En þó ekkert umfram það,“ skrifar Sigmundur.
„Ábyrgðin á þessum galna gerningi er svo auðvitað engin eins og við má búast af íslenskri pólitík. Stjórnarandstaðan hefur vitaskuld kallað eftir því að fjármálaráðherra, hið minnsta, stígi til hliðar á meðan á óháðri framhaldsrannsókn stendur, en læsir menn á landsmálin vita sem er að ekkert verður af því í stjórnmálamenningu sem leyfir æðstu valdhöfunum alltaf að njóta vafans, hvað svo sem á gengur,“ skrifar Sigmundur, og heldur áfram:
„Eftir stendur að Sjálfstæðisflokkurinn kann ekki að selja banka. Og það er ekki nokkur von til þess að landsmenn treysti honum fyrir sölu á frekari hlut í Íslandsbanka, eða öðrum bönkum, sem ofan í kaupið setur fjármálaáætlun næstu ára í uppnám.“