Óttar Guðmundsson, geðlæknir og pistlahöfundur Fréttablaðsins, skýtur föstum skotum á Sólveigu Önnu Jónsdóttur, fyrrverandi formann Eflingar, í bakþönkum sínum undir yfirskriftinni „Frekjustjórnum“.
„Nýlegt upphlaup í Eflingu er gott dæmi um mislyndan foringja sem missir tökin á aðstæðunum en reynir að ná þeim aftur með frekjustjórnun og píslarvætti („starfsfólkið snerist gegn mér með ofbeldishegðun!“)“ skrifar Óttar.
Fyrir tæpri viku sagði Sólveig af sér ásamt Viðari Þorsteinssyni fyrrverandi framkvæmdarstjóra stéttarfélagsins. Henni hafði borist fyrirspurn frá fréttastofu RÚV um ályktun sem trúnaðarfólk skrifstofunnar hafði sent stjórnendum í sumar. Í henni er meðal annars talað um „aftökulista“ og „ógnarstjórn“.
Sólveig bauð þá starfsfólki Eflingar tvo kosti, annað hvort yrði ályktuin dregin til baka eða þá að hún myndi segja af sér. Eftir langan fund var niðurstaðan sú að engin stuðningsyfirlýsing var send út en starfsfólkið kvaðst vilja vinna í málunum innanhúss.
Óttar segir þessa svokölluðu frekjustjórnun vera nátengda píslarvættisstjórnun og „er því gömul aðferð til að ráðskast með umhverfi sitt.“
Hann segir Donald Trump, fyrrverandi Bandaríkjaforseta, mikinn meistara þessara stjórnunarhátta. Eins megi nefna Jónas frá Hriflu, Albert Guðmundsson og Sigmund Davíð Gunnlaugsson.
„Sigmundur Davíð gekk úr Framsóknarflokknum í frekjukasti. Hann sagðist líka hafa orðið fyrir grimmilegu samsæri.“
Óttar líkir viðbrögðum Sólveigar Önnu við barn í frekjukasti.
„Margir óttast að eldast og vilja varðveita barnið í sjálfum sér. Góð leið er að hverfa aftur til bernskunnar og stappa niður fótum, brýna raustina og fara hamförum á facebook þegar heimurinn er ekki eins og maður sjálfur vill,“ skrifar hann.
„Hótana- og blóraböggulsstjórnun er afturhvarf til þeirra tíma þegar manni leyfðist allt og meðvirkir foreldrar uppfylltu hverja einustu ósk. Það er svo gott og hollt að finna barnshjartað slá í góðu frekjukast.“
