Ósætti í Bústaðahverfinu: „hundurinn lyktar eins og brennd pulsa“

Í­búar í Bú­staða­hverfi virðast sumir hafa fengið sig full­sadda af reyk frá úti­kamínum ná­granna sinna.

Frétta­blaðið greindi frá þessu fyrr í dag.

Máls­hefjandi í í­búa­hópnum 108 RVK - Hver­fagrúppa segir úti­eld­stæði valda mikilli van­líðan, bæði and­lega og líkam­lega.

„Þetta er svo sterkt að það er eins og það sé hús að brenna í hverfinu, um daginn fór reyk­skynjari af stað um 3 um nótt, ég er að skoða kaup á rán­dýrum tækjum til þess að hreinsa loftið en á móti kemur að það verður veru­lega þungt loft með lokaða glugga enda­laust sem hefur sínar auka­verkanir líka,“ segir kona sem kveðst búa á Tungu­vegi.

„Svona reykur er ekki bara lykt heldur fylgja ýmis efni með sem geta verið heilsu­skaðandi, mér finnst ég ekki geta búið hér lengur útaf þessu,“ bendir konan á Tungu­vegi enn­fremur á.

Að­spurð segir hún að kveikt séu í þessu úti­eld­stæði oft í viku.

„Þetta hefur verið að stuða okkur skyn­segin fólkið neðst á Tungu­veginum... og hundurinn lyktar eins og brennd pulsa bara eftir smá pissu­túra úti í garð. Vibbi,“ tekur önnur kona á Tungu­vegi undir með ná­granna­konu sinni.

Karl á Tungu­vegi er á sama máli. „Já! Ég bý á Tungu­veginum og langar rosa­lega að biðja þann sem er alltaf að kveikja í þessu bé­vítans eld­stæði að hætta því eða láta byggja mjög háan stromp hjá sér,“ skrifar hann inn í um­ræður­þráðinn.

Annar karl sem blandar sér í um­ræðuna segir þetta minna sig á ferða­lag um Eist­land fyrir hrun Sovét­ríkjanna. „Munurinn var sá að þar notuðu menn ÞURRAN við, sem lyktar bara þægi­lega sveitó,“ segir hann.

Máls­hefjandi konan svarar og segist telja að verið sé að brenna eitt­hvað sem sé ný­búið að höggva niður. „Ég er með svipuð líkam­leg ein­kenni og í her­bergi sem er pakkað af sígarettu­reyk eða sem er mettað af terpen­tínu,“ úr­skýrir hún.

„Ömu­legt þegar maður hengir þvott út á snúru og fá ekki gott loft í þvottinn bara þessa bruna­lykt,“ skrifar kona á Soga­vegi.

„Er á Réttar­holts­vegi og finn oft lykt seint á kvöldin og fram eftir nóttu. Hún síast inn til manns. Er með asma og ýmis of­næmi. Svíður í hálsin og augun,“ bætir enn einn hverfis­búinn við.

„Ég er oft með kveikt á arin þegar ég les bók um veturnar og það hjálpar mér að lesa því ég er með adhd,“ lýkur karl einn svo um­ræðunni í hverfis­grúbbunni.

Greinina í Frétta­blaðinu má sjá hér.