Ólafur Stephensen, framkvæmdarstjóri Félags atvinnurekanda segir í nýlegum pistli í Fréttablaðinu að Ísland standi frammi fyrir orkukreppu, líkt og önnur Evrópuríki. Hann veltir fyrir sér möguleikanum um samstarf með nágrannaríkjum þegar kemur að orkumálum.
„Evrópa stendur frammi fyrir orkukreppu og orkuöryggi álfunnar er ekki tryggt. Ástæðurnar eru fjölþættar. Ekki er eingöngu hægt að kenna því um að Rússar hafi skrúfað fyrir gasflutninga. Fólksfjölgun og aukin efnahagsumsvif kalla á aukna orku. Orkuskipti og skuldbindingar Evrópuríkja vegna loftslagsmála vega sömuleiðis þungt. Þörfin fyrir hreina, endurnýjanlega orku fer hratt vaxandi,“ segir Ólafur.
Ólafur segir að Ísland sé ekki undanskilið þessari þróun og því hafi mörgum eflaust brugðið í brún þegar orkufyrirtæki báðu fólk að spara heita vatnið í haust, því það væri ekki nóg til af því.
„Fyrir íslenzkt atvinnulíf er algjört stórmál að nóg sé til af endurnýjanlegri og öruggri orku, ekki síður en fyrir heimilin í landinu,“ segir Ólafur og vísar í viðtal Fréttablaðsins við Höllu Hrund Logadóttur orkumálastjóra, þar sem hún sagði að ef áform um fiskeldi á landinu gengju efir myndi skapast eftirspurn eftir heitu vatni sem næmi þörf allra höfuðborgarbúa í dag.
„Ekki þarf heldur að hafa mörg orð um mikilvægi nægrar raforku fyrir fyrirtæki, bæði vegna starfsemi sem er rafknúin í dag og ekki síður fyrir orkuskipti í þágu loftslagsmála og orkuöryggis, til dæmis rafvæðingu vörudreifingar sem nú er rétt að hefjast,“ segir Ólafur.
Ólafur segir að það sé erfitt að halda því fram að Ísland sé í fararbroddi í framleiðslu endurnýjanlegrar orku, eins og staðan er í dag. Það þarf stórátak í orkuframleiðslu næstu árin til þess að landið haldi samkeppnisstöðu sinni.
„Það þarf að auka framleiðslu endurnýjanlegrar orku og horfa jafnt til jarðvarma, vatnsorku, vindorku og sólarorku. Mjög mikilvægt er að stórbæta dreifikerfið innanlands. Á sumum stöðum á landinu stendur lélegt dreifikerfi atvinnurekstri fyrir þrifum, jafnvel þótt orka sé til í öðrum landshlutum. Og í núverandi stöðu væri algjörlega fráleitt að íhuga ekki raforkutengingar á milli Íslands og annarra landa,“ segir Ólafur.
Ólafur spyr sig hvort Ísland gæti stórbætt orkuöryggi og aukið sveigjanleikann ef farið væri í samstarf með nágrannalöndum líkt og Noregi og Bretlandi í orkumálum, til dæmis með uppbyggingu nýrra virkjana endurnýjanlegrar orku um leið og lagðir væru sæstrengir. Löndin gætu þá deilt raforku á milli sín eftir þörfum og aðstæðum.
„Í umræðunni um orkumál er stundum eins og þessar bláköldu og aðkallandi staðreyndir séu alls ekki uppi á borðinu. Við verðum að taka höfuðið upp úr sandinum og horfast í augu við að í okkar álfu þarf að finna lausnir á orkukreppunni og efla orkuöryggið. Ísland hefur margt að gefa og líka ýmislegt að þiggja í þeirri viðleitni,“ segir Ólafur.
