Náttúran njóti vafans

Hugmyndir aðkomumanna um stórfelld virkjanaáform á Ströndum norður eru á við draugasögu aftan úr fornöld. Þær eru í engum takti við nýuppgötvuð verðmæti vel flestra landsmanna, ef ekki næstum allra, sem hafa áttað á því hvað þau óspilltu og einstöku landsvæði sem eftir eru hér á landi geta fært okkur mikla hagsæld - og farsæld.

Það er kominn tími til að átta sig á því hvað landið okkar getur gert fyrir gesti og gangandi, fremur en hvað það getur fært stöku iðjuhöldum í vasann. Það er líka svo að reynsla landsmanna af stóriðjustefnu síðustu hálfrar aldar er blandin beiskju og sárindum þar sem alltof mörgum náttúrugersemum hefur verið fórnað fyrir ágóða þröngs hóps.

Ófeigsfjarðarheiði er eitt af síðustu óspilltu víðernum landsins sem á sér fáa líka hér á landi, nema ef vera kynni Arnarvatnsheiði, en lega hennar á ysta hjara er alveg einstök í nábýlinu við nyrsta jökul landsins, Drangaskörð og Hornstrandir. Línulögn yfir heiðina yrði eyðilegging á landi, enn ein gerspillingin á gersemum okkar - fyrir svo fáa.