Jón Trausti segir vald ekki tak­markað af vald­beitingar­tækjum „heldur til­trú við­fangs­efnanna og við­horfi annarra“

„Á meðan íranskar konur kasta slæðunni, ís­lenskir mennta­skóla­nemar ganga úr kennslu­stund og mann­réttinda­hópar í Úkraínu og Rúss­landi fá friðar­verð­laun Nóbels, háði tólf ára drengur sitt eigið frelsis­stríð í Sund­laug Sel­tjarnar­ness í kvöld,“ skrifar Jón Trausti Reynis­son, blaða­maður og fram­kvæmda­stjóri Stundarinnar í opinni færslu á Face­book, um at­vik sem hann varð ný­lega vitni að.

Þar rekur hann sögu ungs drengs sem sund­laugar­vörður nokkur á­kvað að reka úr sund­lauginni fyrir ó­hlýðni og ó­til­hlýði­legt við­mót, þegar strákurinn á­kvað að nokkru síðar að snúa aftur út úr klefanum, stökkva út í og koma sér fyrir í miðri lauginni.

„Jafn­vel þótt sund­laugar­vörðurinn stæði á skömmunum á bakkanum bognaði strákurinn ekki. Hann ætti rétt á því að vera í sundi, hann hefði ekki brotið neinar al­vöru reglur. „Farðu upp úr,“ kallaði vinur stráksins úr heita pottinum. En ekkert hreyfði við stráknum sem stóð á rétti sínum, eða öllu heldur flaut. „Þú ferð í bann,” hrópaði sund­laugar­vörðurinn, meðan laugar­gestir fylgdust grannt með,“ skrifar Jón Trausti.

Eftir nokkra stund og á­fram­haldandi ó­leyfissund drengsins hafi sund­laugar­vörðurinn þrammað af stað eftir bakkanum að gler­búrinu, þar sem hann sótti annan sund­laugar­vörð sem stóð síðan einnig á bakkanum og hrópaði að drengnum, sem gaf sig hvergi og flaut á­fram í hægðum sínum í lauginni.

„Sperrtur sund­maður í að­sniðinni skýlu kom sér fyrir við hlið sund­laugar­varðanna og gerði sig lík­legan til að stökkva út í á eftir stráknum. „Stebbi, lög­reglan er að koma,“ kallaði annar sund­laugar­gestur til hans. „Er lög­reglan í al­vöru að koma?” spurði vinurinn sund­laugar­vörðinn, sem hristi þó hausinn og rang­hvolfdi augunum,“ skrifar Jón Trausti, sem telur að mörk valdsins hafi birst öllum laugar­gestum þetta kvöld í Sund­laug Sel­tjarnar­ness.

„Eins og yfir­völd and­spænis byltingum áttuðu sund­laugar­verðirnir sig á því að vald þeirra náði að­eins eins langt og eftir­fylgni fólksins leyfði. Enginn vildi stökkva út í á eftir stráknum og svamla með hann nauðugan upp úr. Sund­laugar­vörðurinn hætti ekki heldur á að nota háfinn á hann fyrir allra augum. Þótt það hefði verið á­huga­verð til­raun,“ skrifar Jón Trausti, sem telur að í ein­hverjum öðrum að­stæðum væri lær­dómur sögunnar að sund­laugar­verði skorti al­mennt vald­heimildir.

„Hugsan­lega væri það næsta skref hjá dóms­mála­ráð­herranum að gefa þeim kast­net eða stærri háfa og lög­leiða vald­beitingu þeirra gegn börnum. Kannski fjölga sund­laugar­vörðum til að halda röð og reglu í laugum landsins. En valdið er ekki tak­markað af vald­beitingar­tækjum, heldur til­trú við­fangs­efnanna og við­horfi annarra,“ skrifar Jón Trausti.

„En nú er Stebbi í straffi, í það minnsta fram á næstu vakt. Það verður þó að teljast ó­lík­legt að sund­laugar­vörðurinn leggi í að reka hann aftur upp úr, því það er opin­bert leyndar­mál að sund­laugar­verðir eru valda­lausir. Þeir stökkva ekki út í á eftir börnum, jafn­vel þótt þau hangi á köðlunum, teppi renni­brautina eða sýni á sér al­mennan gor­geir.“