Gunnar Smári: „Hætt við að við séum að sigla inn í al­heimsku“

„Ef fjöl­miðlar vakna ekki, er hætt við að við séum að sigla inn í al­heimsku þar sem yfir­völd sækja sér ó­tak­mörkuð völd í krafti þess að þau séu að verja okkur fyrir ó­skil­greindri ógn,“ segir Gunnar Smári Egils­son varðandi um­fjöllun um nýjasta af­brigði Co­vid-veirunnar, Omíkron.

Gunnar segir eitt­hvað bogið við frétta­flutninginn um af­brigðið, það sé í miklum ham­fara­gír þrátt fyrir að mikið sé af mikil­vægari mál­efnum þessa dagana, sam­kvæmt honum.

„Sam­kvæmt fréttum veit enginn enn hvort fólk smitist frekar af omíkron en af öðrum af­brigðum có­vid, né hvort fólk verður veikara eða lík­legra til að deyja. Samt er okkur sagt frá ferð omíkron um heiminn eins og frönsk dag­blöð sögðu frá ferð Napóleon frá Elbu til Parísar; ó­arga­dýrið tekur land í Gol­fe-Juan, skepnan svaf í Grenoble, harð­stjórinn fór um Lyons, valda­ræninginn stefnir á Dijon,“ segir Gunnar.

„Ef fjöl­miðlar vakna ekki, er hætt við að við séum að sigla inn í al­heimsku þar sem yfir­völd sækja sér ó­tak­mörkuð völd í krafti þess að þau séu að verja okkur fyrir ó­skil­greindri ógn,“ segir Gunnar og líkir því við því valdi sem Banda­ríkin beisla í bar­áttunni gegn hryðju­verkum og fleiru.

Sam­kvæmt Gunnari má strax marka af­leiðingarnar hér heima. „Flokks­for­mennirnir þrír sátu til dæmis í Ráð­herra­bú­staðnum um daginn og stokkuðu upp stjórnar­ráðið án þess að ræða við nokkurn mann, hvorki starfs­fólk né verðandi ráð­herra, al­sann­færð um tak­marka­laust um­boð sitt, eins og Guð hefði valið þau til að stjórna,“ segir Gunnar.

„Í um­hverfi þar sem sí­fellt er hamrað á stríðs­á­standi og ógn, sí­fellt leitað til yfir­valda um vernd og að­gerðir, þar grasserar fas­isminn og vald­boðið í litla heila ráða­fólks, al­ræðið skýtur rótum,“ segir Gunnar.

Að lokum segir Gunnar fjöl­miðla­fólki að hætta í ham­fara­gírnum áður en skaðinn verður meiri. „Ykkar hlut­verk er ekki að teikna upp ógn og selja al­menningi þá hug­mynd af yfir­völd eigi að vernda okkur. Ykkar hlut­verk er að greina sam­fé­lagið, rekja af­leiðingar á­kvarðana valdsins og gefa al­menningi rödd,“ segir Gunnar.

Fleiri fréttir